یاد یار...

تعدادی از اس ام اس های گذشته رو واستون گذاشتم. تا هم اونایی که تازه به جمع اضافه شدن و اینا رو نخوندن بخونن هم اینکه دورش واسه هممون خوبه...

الحق و والانصاف خدا به یه عده نفس حق داده. بعضی از این شعرها واقعا آدم و تکون میده...

 

از غم عشق تو ای دوست ببین جان به لبم         فرصتی نیست دگر وعده مده فردا را

این ترک خورده دلم وحشت این را دارد           که بمیرد و نبیند پسر زهرا را

 

با هزاران نگرانی به امیدی رفتی                   مرو آقای کسی را نشنیدی رفتی

بس که ما مردم این شهر به خود دل بستیم        تو دل از مردم این شهر بریدی رفتی

 

بیچاره من به هر چه رسیدم سراب بود            افسوس هرچه نقشه کشیدم بر آب بود

عمری به انتظار نشستم ولی چه سود              وقتی تو آمدی دل من غرق خواب بود

 

در این پیرانه سر سجاده ای دارم که می ترسم   خدا با آن مرا از حلقه دوزخ بیاویزد

مرا روز قیامت با غمت از خاک می خوانند      چه محشر می شود مستی که از نام تو برخیزد

 

دیری است آسمان مرا شب گرفته است            خورشید من برای چه تاخیر کرده ای؟

وقتی که این همه ز غمت شکوه می کنم          شاید برای آمدنت دیر کرده ای

 

ای منتظران گنج نهان می آید                           آرامش جان عاشقان می آید

بر بام سحر ندا دهید هان ای دل                       مولای همه مهدی صاحب الزمان می آید

 

امشب شب شادی همه اهل بهشت است            بر بام ملائک همه این جمله نوشته است

آب و گل هر شیعه به اذن و مدد دوست            با مهدی و ذکر فرج او بسرشته است

 

عشق گر بال گشاید به جهان حاکم اوست         گر کند جلوه در این کون و مکان حاکم اوست

گر عیان گردد روزی رخش از پرده غیب        همه بینند که در غیب و عیان حاکم اوست

 

ای در میان جانم و جان از تو بی خبر             وز تو جهان پر و جهان از تو بی خبر

چون پی برد به تو دل و جانم که جاودان          در جان و در دلی، دل و جان از تو بی خبر

 

ای منتقم پهلوی بشکسته زهرا                       تا چند بگویند علی یار ندارد

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید                      گل تاب فشار در و دیوار ندارد

 

گاهی از آسمان خیالم عبور کن                      حال مرا به نیم نگاهی مرور کن

دل مرده ام قبول، ولی مقتدای من                    یک جمعه هم زیارت اهل غبور کن

 

قطعه ای از پر پروازکم است                        یازده بار شمردیم و یکی باز کم است

این همه آب که جاریست نه اقیانوس است         عرق شرم زمین است که سرباز کم است

 

گفتند که تک سوارمان در راه است                از اول صبح چشممان بر راه است

از یازدهم دوازده قرن گذشت                        تا ساعت تو چقدر دیگر راه است؟

 

همیشه از تو سرودن چه سخت و شیرین است   دلم دست خودم نیست که اینگونه غمگین است

تو و پرده های نهان نهان شدن اما                  من و عصر جمعه بغضی که سنگین است

 

هر روز به ما اگر که سر هم بزنی...              بر ریشه خواب ما تبر هم بزنی...

آقا تو که خوب می شناسی ما را                    زنگ در خانه را اگر هم بزنی...

 

 

هر روز که دل میل تماشای تو دارد                دل بر گذر تلخ  دقیقه می سپارد

هر چند که وعده جمعه ها بود ولی                 قربان تو رفتن که شب و روز ندارد

 

این مرد که در ره است باید او را...                می ترسم اگر سر زده آید او را...

از هر که سراغ او گرفتم دیدم                       در شهر کسی نمی شناسد او را...

 

جمعه ها را یک به یک در انتظار ما نشست     با دل خونین میان غین غیبت ها که گشت...

جمعه دیگر گذشت از دفتر تاریخ ...حیف...      هشت هشت جمعه هشتاد و هشت

 

راز این داغ نه در سجده طولانی ماست           نظر اوست که چون مهر به پیشانی ماست

ما گنه کار ولی نیم نگاهش عشق است            کمترین فایده عشق پشیمانی ماست

 

رسیده ام به چه جایی کسی چه می داند؟          فقط معطل مایی کسی چه می داند؟

اگر صحابه نباشد فرج که زوری نیست           تو جمعه جمعه می آیی کسی چه میداند...؟

 

سالهای پیش بال آسمانی داشتیم                      صبح ها چله  به چله عهد خوانی داشتیم

ثانیه ثانیه هامان پای آقا می گذشت                 آی مردم یک زمان صاحب زمانی داشتیم...

 

یا این دل خسته ما را صبورکن                     یا لااقل بخاطر زینب ظهور کن

دیگر بتاب از افق مکه ای آفتاب من                این جاده های شب زده را غرق نور کن...

 

ای پاسخ گرامی امن یجیب ها                            تعجیل کن بخاطر ما ناشکیب ها

چشم جهان به چشمه دستان سبز توست           جاری شو از ورای فراز و نشیب ها

 

رو سیاهم که مرا عاشق تو می خوانند            غربتت بس که مرا شیعه تو می دانند

بهر سنگینی بغض من و اشک تو بس است      جمعه هایی که غریبانه تو را می خوانند

 

به سجده های شبانه قسم که می آیی                فدا کنم سر و جان را اگر بفرمایی

کسی اگر که نداند خدا که می داند     

/ 3 نظر / 5 بازدید

میشه بقیشم بگذارید؟

ehsan

asalamo alayka ya hojatallahe fi arzeh...

آزین

سلام...با اجازتون این شعر هارو سیو کردم تا بعدا ازشون استفاده کنم....خدا پشتو پناهتون...یا علی...التماس دعا