به مادر شهیدان صلوات

راه های زیادی برای رسیدن به خدا هست. به تعداد آدم های روی زمین، مخلوقات روی زمین، بیشتر، "به عدد ما احاط به علمک..."! و نمیدونم چقدر مهمه از کدام راه وارد شدن و به کدامش ماندن. گویند مقصود تویی، کعبه و بت خانه بهانه.
سال تحویل بود. هنوز دقایقی نگذشته بود از روبوسی که صدرا بلند شد... به سر و سینه بزن، بگو یا ثارالله، وعده ما کربلا ان شاءالله...
و همه بلند شدند. شاید دقیقه ای طول نکشید که حلقه ای بزرگ داشت عرض ادب می کرد. و این در خاطر من ماند و آن سال و سال های بعدش برای من تحویل سال هم عوض شد.
آمد و از محمد پرسید این چه کاریه؟ دم سال تحویل و عزاداری؟ تازه آن وقت سال تحویل مقارن با فاطمیه هم نبود!
محمد گفت: این یک راه توسله برای ما. اگر راه بهتری داری بگو. ما این راه رو خیلی دوست داریم...
و راست می گفت. حقیقتا ما این راه توسل رو از میان تمام راه های دیگر و از میان تمام "به عدد ما احاط به علمک..."ها بیشتر دوست داریم. و حتی از میان تمام آن روضه ها و نغمه ها و اشعار و سرودهای جهادی، حس آن دم و شور فاطمی که وصف حالی است اگر حاجت داشته باشی. گر نگاهی به ما کند زهرا... درد ما را دوا کند زهرا... و وقتی پشت سرم را نگاه می کنم می بینم که درد ما و همه دردهای ما را همیشه دوا کرده به نگاهی.
میدانم که همیشه‌ی خدا آغوش مادر و لبخند مادر و گوش شنوای مادر همیشگی است و حتی اگر فرزند ناخلفی هم باشی برایت باز است. می گویند اگر مادر از فرزند راضی باشد بهشت در پی اش می آید و اگر نباشد هم بهشتی در کار نیست. و سخت است راضی بودن حضرت مادر از فرزند نا خلفی که گاه گاهی به یادش می افتد و بیشترگاهی به غلط می رود. اما از لطف و احسان او بر می آید که راضی شود به همین داشته های ما. دست و سینه ای که برای فرزندش به هم خورده و چشمانی که به یاد هردویشان گاه گاهی...
و از میان تمام این مخلوقات، فاطمی ترین ها مادران شهدایند که آرام و بی صدا و بی ادعا یک گوشه به قاب عکس فرزندی خیره می شوند که روزی خودشان اجازه دادند برود و امروز سال هاست که در حسرت همان خداحافظی آخر مانده اند. هنوز در شوک برنگشتن پاره تنی هستند که اگر بود امروز دورشان شلوغ بود از فرزند و عروس و نوه و اهل فامیل. و امروز که نیست اگر همه دیگرها هم باشند، دیگر حوصله ای نیست.

شاید دیگر دلخوشی ای هم نیست. مگر جمعه ای صبح... ندبه ای... کنار قبری که یا فرزندش هست یا جای فرزندش!

ای دوست به حنجر شهیدان صلوات... بر قامت بی سر شهیدان صلوات...
از دامن زن مرد به معراج رود... ای دوست به مادر شهیدان صلوات...

/ 0 نظر / 16 بازدید