وگرنه به هیچ دردی نمی خوری!

یادمه یه موقع هایی تو مدرسه وقتی درس کسی ضعیف بود یا نمی خوند و تنبلی می کرد معلم راهنما بهش می گفت: تو کلا تو زندگیت فعلا مهم ترین وظیفه ات درس خوندنه. اونوقت همین یه کارو انجام نمیدی! و احتمالا تو دلش هم به طرف می گفت پس به چه دردی می خوردی الآن؟ یا تو دانشگاه می گفتن مهم ترین وظیفه درس خوندنه. یا یکی تو سربازی مهم ترین وظیفش انجام وظیفه است (هرچند اصولا معتقدم سربازی جز اتلاف وقت و عمر و جوونی و سرمایه های زندگی هیچ خاصیتی نه واسه مملکت داره نه واسه جوون بیچاره و نه واسه...!!! بگذریم!) یا فرض کنید معلمی رو که درست و حسابی درس نده. به چه دردی می خوره؟ کارمندی که وظیفش رو انجام نده، مدیری که حواسش به کارش نباشه، مداحی که درست نخونه و ... خلاصه همه ما تو زندگی نقشی داریم که باید انجامش بدیم. وگرنه به هیچ دردی نمی خوریم.
دیشب تو هیئت حاج آقا کلی در باره اینکه نقش امام جواد(ع) در بین ائمه چه اهمیتی داشت و خصوصا اینکه ایشون آغاز راه جدایی شیعه از امام، ولی پیروی از او و بهره مند شدن از انوار ایشان، بودند رو تشریح می کرد. و چقدر تاکید کرد بر این نکته "افضل الاعمال انتظار فرج". یعنی اینکه آقای من برادر من سرکار خانم، بچه شیعه، مدعی آرزوی شهادت برای امام زمان و هر اسم دیگه ای که می تونی روی خودت  بذاری! افضل الاعمال انتظار فرج! یعنی اگر صبح پا میشی، شب می خوابی، نماز می خونی، روزه می گیری، هیئت می ری، جهادی میری، هر کاری میکنی مهم نیست. نه که نیست. مهم تر از اون انتظار فرجه! حالا چجوری خود دانی. یه جوری که اون دنیا وقتی گفتن بچه شیعه چه کردی؟ جواب داشته باشی. نه مثل اون دانش آموزی که کلا یه کار تو دنیا داره و یه وظیفه، اونم درس خوندنه که نمی خونه!
وگرنه به هیچ دردی نمی خوری!!!
افضل الاعمال انتظار فرج...

/ 0 نظر / 45 بازدید