با دلی آرام و قلبی مطمئن...

 با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل خدا وارد شد و بدون هیچ سلاحی و بدون هیچ گناهی و بدون هیچ دروغ و تهمت و غیره ای آرام آرام شد آقا و مرجع و امام. آن روزها صدا و سیمای وقت فقط مخالفش بود و جز چند بیانیه و نوار سخنرانی تحت فیلتر و سانسور و غیرقانونی ابزاری نداشت. کلامش حق بود و بیانش دلنشین.
وقتی همه یارانش را از کنارش پراکنده کردند و تبعیدگاه ها و زندان ها را به لطفش آباد ساختند از همه دوستان و همراهان و یارانش، به سخره گرفتندش که هیچ کسی برایت نمانده. با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل خدا گفت سربازان من در گهواره ها هستند! خندیدند... اما او از همان اول من و تو را باور کرده بود و می خواست امروز پاسدار آرمان و انقلابش باشیم. که میراث او اینها بود.
چندی پیش در محضر آیت الله (امجد حفظه الله) تهیه کننده برنامه سمت خدا آمد و از حاج آقا خواست استخاره ای کند. بر مبنایش بلند شد و با اجازه از ایشان صحبت کرد. گفت از اینکه از سال 1373 در محضر حاج آقاست و به قول بعضی ها عضو فرقه امجدیه است. گفت از اینکه در این 20 سال در کار فرهنگی در صدا و سیما و ... به این نتیجه رسیده که اگر احکام و موازین الهی را با همان زلالی رسول الله مطرح کنیم در مردم همان تاثیری را می گذارد که کلام رسول خدا می گذاشت. مردم به همان اندازه تشنه شنیدن از خدا و دین و شرع هستند اما اگر ما هم به همان زلالی صحبت کنیم. گفت که او به عنوان سرباز جبهه فرهنگی و به فرمان رهبری (که خیلی ارادت ویژه به او داشت) وظیفه داشته تا در میان موضوعات اساسی و بنیادی در برنامه سمت خدا در باره سیره علوی (یعنی امیرالمومنین) صحبت کند. می گفت هر قدر بیشتر در این باره صحبت می کردیم آمار پیامک های توهین آمیز به نظام جمهوری اسلامی ایران از جانب مردم و همان بینندگان همیشگی برنامه سمت خدا بیشتر می شد. می گفت هر قدر ما فتیله این بخش را بیشتر می کردیم به شدت در آمار پیامک های دشنام به حکومت افزوده می شد. بارها در خلال صحبت هایش تاکید کرد که کسی به شخصیتی خاص یا به اصل انقلاب اعتراضی نمی کرد. اما به حکومت جمهوری اسلامی اعتراض شدیدی بود. و صحبت های دیگری که اینجا مجال طرحش نیست و بالاخره آن برنامه دیگر با این تهیه کننده و آن مجری و برخی از آن کارشناسان دیگر ادامه پیدا نکرد.
یه هو یاد این موضوع افتادم، بگذریم...
آن روزها که هیچ کس به ابهت حکومت وقت جسارتی نداشت امام امت بلند ایستاد و بلندتر فریاد زد که به پشتیبانی ملت تو دهن دولت میزند.
آن روزها می گفت که چه کسی و چه کسی باید با هم باشند وگرنه دشمنان در این انقلاب رسوخ می کنند. آن روزها که می گفت ملاک حال افراد است...! اما این سخن به جای اینکه بد شدن برخی خوبان گذشته را نشانه رود، دست آویزی شد برای آنها که در گذشته انقلاب در لاک مصلحت ها بودند و امام امت برایشان آقای خمینی ای بود که داشت اشتباه می کرد و نه در جنگی بودند و نه در زندانی و خلاصه چک که نه حتی فحشی هم از نظام شاه برای نظام انقلاب نخوردند... تا امروز بیایند و بیشتر از همه رزمنده ها و جنگنده ها و سیلی خورده ها و آسیب دیده ها دم از دشمنی با آمریکا بزنند. او که آن زمان می گفت آقای خمینی اشتباه می کند و مشکل ما آمریکا نیست و مشکل ما شوروی است... ظاهرا رفته. اما خیلی های دیگر ماندند. صحبت های آن تهیه کننده اشاره داشت به این که این حکومت و این نظام خود ماییم و همین ماها در خیلی جاها اشتباهی می کنیم که نتیجه اش می شود این. و تایید حاج آقا هم به دنبالش بود.
اگر من و تو هم آن روزها در گهواره بودیم این روزها وظیفه مان است که بیدارتر باشیم و بیدار کنیم. وظیفه سنگینی است. باشد که ما هم...
... با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل خدا از خدمت خواهران و برادران مرخص، و به سوی جایگاه ابدی سفر می‌کنم. و به دعای خیر شما احتیاج مبرم دارم. و از خدای رحمان و رحیم می‌خواهم که عذرم را در کوتاهی خدمت و قصور و تقصیر بپذیرد. و از ملت امیدوارم که عذرم را در کوتاهیها و قصور و تقصیرها بپذیرند. و با قدرت و تصمیم اراده به پیش روند و بدانند که با رفتن یک خدمتگزار در سدّ آهنین ملت خللی حاصل نخواهد شد که خدمتگزاران بالا و والاتر در خدمتند، و الله نگهدار این ملت و مظلومان جهان است.

و السلام علیکم و علی عبادالله الصالحین و رحـمة‌الله و برکاته
26بهمن 1361 1جمادی‌الاولی 1403
روح‌الله الموسوی الخمینی

/ 1 نظر / 28 بازدید
خواننده

نوشته هاتونو دنبال می کنم. متوجه شدم که دلتون خیلی از این نظام پره. از رهبری... از رهبری... از رهبری... ولی... اینکه مردم نشناسند تو را غربت نیست غربت آن است که دیاران ببرندت از یاد نمی دونم چه طور باید حرف زد. همین