آه نکشند!

ژست های روشنفکرنمایی این روزها کم نیست. نه این روزها که این سال ها. از این حرف قشنگ ها که دلت پاک باشه و حجاب به دله نه به سر و روسری گرفته تا ... . این روزها تو وایبری جاتِ پمپاژِ روشنفکرنمایی و تضارب  آرا بین ما و آدم هایی که هیچ اصراری به  تضارب آراشون نداریم هر روز چیزهایی می شنویم و می بینیم که...
دیروز برای من فرستاده بود که هیچ وقت روزه دار طعم گرسنگی و فقر رو نمی چشه چون به امید افطاره ولی گرسنه واقعی به امید هیچ جیزی نیست. چون نداره. راست میگه. ما همه به امید افطار و افطاری های چنین و چنان ساعت ها رو می گذرونیم اما این ژست ها که این روزها توسط برخی دوستان ما هم رد و بدل میشه و گرفته میشف جای دیگری رو داره میزنه. مراقب باشیم.
این رو گفتم من باب اینکه به ذهن خودم چیز دیگری رسید. شاید ما درد گرسنگی واقعی رو نچشیم اما خدا نکنه فراموش کنیم همین گرسنه ها و فقرایی رو که امام روح الله فرمود ولی نعمتان ما هستند. نکنه خدای ناکرده در مال ما حقی معلوم برای سایل و محروم نباشه و همه چیز انباشته بشه تا وقت مرگ برای بقیه!
و ای کاش اگر حقی هم معلوم نداریم، لا اقل اسباب دل شکستن ها نباشیم. طوری نپوشیم، نخوریم، نچرخیم و نگردیم که وقتی کسی نگاه میکنه آه ه ه ه ه ه ه ه ه بکشه...
این روزها در شهر ما خیلی ها نگاه می کنند و آه می کشند. مراقب باشیم. اگر از سوختن دل کسی ناراحت نمی شیم حداقل مراقب جواب هایی که باید بابت همین آه ها بدیم، باشیم...

سرت را
روی پاهای من بگذار،
ما از روز اول
با خدای مردم شهر
غریبه بودیم.

/ 0 نظر / 27 بازدید