حق معلوم!

این روزها اگر قرار بود با گشنگی و تشنگی با کم خوردن و با صبر کردن، با دیدن و نخوردن حداقل یاد آنهایی هم بیفتیم که داشته هایشان آنقدرها هم نیست که بتوانند خودشان را سیر کنند، اگر قرار بود کمی هم ناراحت شویم از نداشتن پدری که شب ها شرمنده ساده ترین خواسته های فرزندش می شود و دلگیر اشک های یواشکی همسرش، اگر قرار بود جای همان دختر و پسر خردسال و نوجوانی می بودیم که هر روز عکس پدر را در قاب روی دیوار می بینند و خیال می کنند که اگر بود وضع ما و مادرمان این نبود و اگر بودهای تمام زندگی شان را در نبود او جست و جو می کنند، اگر قرار بود جای آن دختر تنهایی باشیم که شب ها با لباس مردانه و صورت پوشیده در سطل های زباله شهرداری دنبال بازیافتی های میگردد و خودش را مردانه می پوشاند تا کسی مزاحمش نشود، اگر قرار بود با این روزه ها یاد همه آنهایی باشیم که هیچ دلیلی نداشت جای آنها نبودیم و آنها جای ما، و هیچ دلیل نداشت که ما هر روز غصه هایمان را روی هم تلنبار کنیم و آنها لذت داشته هایشان را ببرند و ما حسرت دیدنشان را... احتمالا روزه گرفتن و گذر ایام ماه مبارک رمضان برای مان خیلی سخت می شد شاید آنقدری که دلت بخواهد اصلا نیاید و اگر هم آمد به سرعت برق بگذرد.
اما شکر خدا را که از زور سحری های زیاد و افطاری های آنچنانی تنها چیزی که برایمان می ماند کمی تحمل گرماست و تشنگی در طول روز و شاید با این همه میهمانی و مراسم های شبانه حتی یادی هم از همان پاراگراف بالایی ها نکنیم و اصلا هم مسیر زندگی مان طوری نباشد که این ها را ببینیم و بشنویم.
که چی؟
فرمود که در اموال مومنین حقی است معلوم برای سائل و محروم. حقی معلوم. احتمالا بیش از 100 تومنی ها و پول خرد های ته جیب مان که برای سنگینی نکردن گاه گاهی هم روانه صندوق صدقات می شود. کمی بیش از این ها در مال ما حقی است برای همان پاراگراف بالایی ها. این روزها خیلی ها هستند که می توانی پیدایشان کنی. خیلی ها که آرزوهایی دارند از جنس هزینه تحصیل، درمان، سرپناه، ازدواج و ... و برآوردنش در حد بضاعت همه ما برای همه ما مقدور است. فقط سوال این است که آیا در مال تو هم حقی معلوم هست برای سائل و محروم؟
آمد و گفت دلت پاک باشد. باشد حق با تو. اما خودش فرمود که ایمان و تقوی و عمل صالح. عمل صالحِ این روزهای ما کاش بشود یافتن راهی مستمر برای تعیین حقی معلوم برای آن پاراگراف بالایی ها. می خواهی اسمش را بگذار شکرانه اینکه جزوشان نیستی، می خواهی اسمش را بگذار زکات مال خودت، می خواهی اسمش را بگذار صدقه یا هر چیز دیگری. اما سخت نیست و عجیب اگر مثلا با خودت قرار بگذاری 5% یا 1% از درآمد ماهیانه ام را می گذارم برای آن حق معلوم.
این روزها خیلی خیریه های مردم نهاد هستند که می توانی آشنایانی هم در آنها پیدا کنی تا خیالت راحت شود که حق معلومت خرج چه می شود. بی سرپرست هایی هست، بد سرپرست هایی هست، ندارهایی هست و آرزومندهایی که همین حق معلوم های من و تو می تواند آنقدر خوشحالشان کند که همان خدا رو شکر گفتن هایشان زندگی مان را زیر و رو کند. همان طور که خیلی وقت ها آه کشیدن هایشان زندگی هایی را زیر و رو می کند.
راستی به قول حاج آقا مجتبی (شادی روحش صلوات) که این شب ها و غروب ها زنگ صدایش در گوش مان می پیچد، زرنگ باش. می خواهی صدقه بدهی نگو صدقه می دهم. بگو صدقه می دهم از طرف امام رضا برای امام زمان!
امروز رزقمان همین که حقی معلوم در مال توست برای آن پاراگراف بالایی ها. خودت معلومش کن. هرچند کم. اما معلوم. نه گذرا. نه یک بار. اگر می توانی هر ماه. ولی معلوم!
یا علی
--------------------------------------------
-    جناب باذل یک تغییری صورت گرفت به دلیل اشتباهی که در ورود نام ها شده بود. عذر خواهی می کنم. هر دو بخشی را که دارید باید از روز اول بخوانید و هر روز یک حزب بروید جلو. نه اینکه فقط حزب 1 و 2 را بخوانید. هر روز باید بروید یک حزب جلو تر. اگر سوالی بود باز در خدمت هستم.

/ 0 نظر / 39 بازدید