بهشت مادرانه

روز مادر تنها بهانه ای است برای ما که خدا رو شکر سایه اش را که بالای سرمان است قدر بدانیم و حداقل بابت همه چیزهایی که به ذهنمان می رسد ازش تشکر کنیم. بابت همه آنهایی که به ذهنمان می رسد...

بابت محبتش، دلهره ها و دلواپسی هایش، بابت خانه امنی که درست می کند، بابت سینه فراخی که برای درد دل هایمان دارد، بابت اشک هایی که وقت دردهایمان ریخته، بابت نگاه های محبت آمیزی که همیشه به ما دارد، بابت جمع و جور کردن همه ما و نگهداشتنمان که میدانیم اگر خدای نکرده مریض هم شود از هم می پاشیم، بابت دعاهایش که همیشه هست و هر وقت مشکلی داریم بیشتر!، بابت "دست خدا به همراهت" هایی که هر روز به ما می گوید و بابت لبخند هر شبش که می رسیم و پذیرایی مان می کند و بابت اینکه هست، و همین که هست برای ما خیلی مهم است...

وگرنه اگر جای او باشیم یک دقیقه، می بینیم چقدر به ما لطف دارد و ما اصلا نمی بینیم و نمی فهمیم. و مادر بودن یعنی همین که این نفهمیدن ها را و ندیدن ها را به رویش نیاوری و بگذاری هیچ وقت هم نفهمد که نفهمیده و ندیده.

خلاصه مادر است دیگر شاکله همه زندگی. شیرازه همه خانواده که اگر خدای نکرده نباشد همه خانواده پخش و پلا می شود!

مثلا...

علی نجف، حسن بقیع، حسین کربلا، زینب شام... و خودش...؟!

مراقبمان است می دانم!

--------------------------------------------------------------------

- سلام. ان شاءالله شعر رو کامل فرستاده باشم. اگر نواقصی داشت شرمنده.

- ممنونم از نظر شما. ولی اصلا نمیدونستم از حضور اینجا اطلاعی داری؟ ه.ش!

/ 0 نظر / 19 بازدید