بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّهِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَهَ السّاعَهَ السّاعَهَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ


آمد ماه عالمین
نویسنده : - ساعت ٤:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱
 

سلام.

الحمدلله این چند صباح پیله تنیدن ما هم تموم شد و از کنکور فارغ شدیم. الحمدلله. هرچند خیلی سخت بود و کلی هم حالمونو گرفت اما به هر حال گذشت. ما سعیمونو کردیم. دیگه تا پروانه ای از این پیله در بیاد یا نه.

چه خوش مناسبتیه که نوشتن دوباره رو با چنین شب مبارکی شروع کنم. کلا تو خلا بعد کنکور دنیا یه جور باحالیه. آدم دوباره نگاهش به چیزایی میفته و نظرش به چیزایی جلب میشه که چند وقتی محلشون نمی گذاشت. برگشتن دوباره به روزمرگی ها و برنامه هایی که بخاطر کنکور به تعویق افتاده بودن. نگاه به فرصتایی که گذشته و تفکرات همیشگی از جنس اگر فلان کار و می کردم بمان می شد و از این جور چیزا. این حس و بعد کنکور لیسانس هم داشتم. آدم تو روزمرگی همیشه زندگی که میفته گم میشه. بعد کنکور که میاد کلی وقتشو باید بگذاره واسه یه هدف عالی مثلا. بعد حسرت کارهایی که همیشه می کرد و الآن کمتر میکنه یا اصلا انجامشون نمیده رو می خوره. بعد که کنکور تموم میشه انگار دوباره بهشمیکن بیا...این تو و این هم این همه وقت. برو ببینم چی کار می خواستی بکنی؟! آدم هم دوباره میشینه به برنامه ریزی و سر مطالعاتی و غیره و خیلی زود نمیفهمه که دواره این هم شد همون روزمرگی همیشگی. اما خدا رو شکر این بلای کنکور هم هرزگاهی زندگی آدم رو جمع میکنه.

بگذریم.

میلاد حضرت رسول (ص) و امام صادق (ع) رو هم تبریک عرض میکنم.

حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:
«مَنْ ماتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ إِمامَ زَمانِهِ ماتَ میتَة جاهِلِیَّة»
هرکسی که بمیرد، و امام زمان خودش را نشناسد ، به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.
البته فقط شرط دیدن نیست ! شرط ،کسب رضایته.
شرط به انتظار نشستن نیست ! شرط، در انتظار تلاش کردنه.
شرط ظهور و اانتظار ما، دعا است. معنی ساده دعا یعنی خواستن !
شرط خواستن، انجام واجبات و ترک محرمات !... قرآن و عترت... فقد استمسک بالعروة الوثقی
و....
پله اول تمرین خواستن: یاد گرفتن، فهمیدن و رعایت کردن.
پله دوم خواستن : صبر. چیزی که من خیلی وقتا توش کم میارم.

میگن شخصى به حضور پیامبر اکرم (ص) رسید که هفت سؤال داشت و چنین مطرح کرد :

1. چه چیزى سنگین تر از آسمان است ؟

2. چه چیزى پهناتر از زمین است ؟

3. چه چیزى غنى تر و پرمایه تر از دریا است ؟

4. چه چیزى سوزانتر از آتش است ؟

5. چه چیزى سردتر از زمهریر (هواى بسیار سرد)است ؟

6. چه چیزى سخت تر از سنگ است ؟

7. چه چیزى تلخ ‌تر از زهر است ؟

 

پیامبر اکرم  (ص) در پاسخ فرمود :

1. سنگین تر از آسمان تهمت به انسان پاک است ،

2. وسیع تر از زمین حق است ،

3. غنى تر و بى نیازتر از دریا ، دل قانع است ،

4. سوزان تر از آتش ، شاه ستمگر است ،

5. سردتر از زمهریر نیاز به آدم پست است ،

6. سخت تر از سنگ ، دل منافق است ،

7. تلخ ‌تر از زهر ، استقامت در برابر دشواری هاى روزگار است .

و من یتوکل علی الله و هو حسبه.

التماس دعا.

یا علی. 


قال رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم


1. لاتُضَیِّعُوا صَلوتَکُمْ، فَإنَّ مَنْ ضَیَّعَ صَلوتَهُ، حُشِرَ مَعَ قارُونَ وَ هامانَ، وَ کانَ حَقّاً عَلىِ اللّهِ انْ یُدْخِلَهُ النّارَ مَعَ الْمُنافِقینَ. نماز را سبک و ناچیز مشمارید، هر کس نسبت به نمازش بى اعتنا باشد و آنرا سبک و ضایع گرداند همنشین قارون و هامان خواهد گشت و حقّ خداوند است که او را همراه منافقین در آتش داخل نماید. (وسائل الشّیعة : ج 4، ص 30، ح 4431.)
2. مَنْ مَشى إلى مَسْجِدٍ مِنْ مَساجِدِ اللّهِ، فَلَهُ بِکُّلِ خُطْوَةٍ خَطاها حَتّى یَرْجِعَ إلى مَنْزِلِهِ، عَشْرُ حَسَناتٍ، وَ مَحى عَنْهُ عَشْرُ سَیِّئاتٍ، وَ رَفَعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجاتٍ. (عقاب الا عمال : ص 343، س 14، وسائل الشّیعة : ج 5، ص 201، ح 6328.) هر کس قدمى به سوى یکى از مساجد خداوند بردارد، براى هر قدم ثواب ده حسنه مى باشد تا برگردد به منزل خود، و ده خطا از لغزش هایش پاک مى شود، همچنین در پیشگاه خداوند ده درجه ترفیع مى یابد.
3. اَلْجُلُوسُ فِى الْمَسْجِدِ لاِنْتِظارِ الصَّلوةِ عِبادَةٌ مالَمْ یَحْدُثْ، قیلَ: یا رَسُولَ اللّهِ وَ مَا الْحَدَثُ؟ قالَ: الْغِیْبَةُ نشستن در مسجد جهت انتظار وقت نماز عبادت است تا موقعى که حَدَثى از او صادر نگردد. سؤ ال شد: یا رسول اللّه ، منظور از حدث چیست ؟ فرمود: غیبت و پشت سر دیگران سخن گفتن . (وسائل الشّیعة : ج 4، ص 116، ح 4665.)
4. ... بَیْنَما رَسُولُ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ جا لِسٌ فِى الْمَسْجِدِ، إ ذْدَخَلَ رَجُلٌ فَقامَ یُصَلّى ، فَلَمْ یُتِمَّ رُکُوعَهُ وَ لاسُجُودَهُ، فَقالَ: نَقَرَ کَنَقْرِ الْغُرابِ، لَئِنْ ماتَ هذا وَ هکَذا صَلوتُهُ لَیَمُوتُنَّ عَلى غَیْرِ دینی . رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در مسجد نشسته بود که شخصى وارد شد و مشغول نماز گشت و رکوع و سجودش را کامل انجام نداد و عجله و شتاب کرد. حضرت فرمود: کار این شخص همانند کلاغى است که منقار بر زمین مى زند، اگر با این حالت از دنیا برود بر دین من نمرده است . (وسائل الشّیعة : ج 4، ص 31، ح 4434.)
5. یا اباذَر، اَلدُّنْیا سِجْنُ الْمُؤْمِن وَ جَنَّةُ الْکافِرِ، وَ ما اصْبَحَ فیها مُؤْمِنٌ إلاّ وَ هُوَ حَزینٌ، وَ کَیْفَ لایَحْزُنُ الْمُؤْمِنُ وَ قَدْ اوَعَدَهُ اللّهُ انَّهُ وارِدٌ جَهَنَّمَ. اى ابوذر، دنیا زندان مؤ من و بهشت کافران است ، مؤ من همیشه محزون و غمگین مى باشد، چرا چنین نباشد و حال آن که خداوند به او - در مقابل گناهان و خطاهایش - وعده مجازات و دخول جهنّم را داده است . (امالى طوسى : ج 2، ص 142، بحارالا نوار: ج 74، ص 80، ح 3.)
6. شَرُّالنّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیاهُ، وَ شَرُّ مِنْ ذلِکَ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیا غَیْرِهِ. فرمود: بدترین افراد کسى است که آخرت خود را به دنیایش بفروشد و بدتر از او آن کسى خواهد بود که آخرت خود را براى دنیاى دیگرى بفروشد. (من لا یحضره الفقیه : ج 4، ص 353، ح 5762 چاپ جامعه مدرّسین .)
7. قالَ صلّى اللّه علیه و آله : ثَلاثَةٌ اخافُهُنَّ عَلى اُمتَّى : الضَّلالَةُ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ، وَ مُضِلاّتُ الْفِتَنِ، وَ شَهْوَةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ. سه چیز است که از آن ها براى امّت خود احساس خطر مى کنم :
 1- گمراهى ، بعد از آن که هدایت و معرفت پیدا کرده باشند.
2- گمراهى ها و لغزش هاى به وجود آمده از فتنه ها.
3- مشتهیات شکم ، و آرزوهاى نفسانى و شهوت پرستى . (امالى طوسى : ج 1، ص 158، بحارالا نوار: ج 10، ص 368، ح 15.)
8. عَدلُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَبعینَ سَنَةً قِیامِ لَیلِها وَ صِیامِ نَهارِها ساعتى عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب‏هایش به نماز و روزهایش به روزه بگذرد. (مشکاة‏الأنوار، ص 544)
9. مَن أرادَ اللّه‏ُ بِهِ خَیرا رَزَقَهُ اللّه‏ُ خَلیلاً صالحِا هر کس که خداوند براى او خیر بخواهد، دوستى شایسته نصیب وى خواهد نمود. (نهج الفصاحه، ح 3064)
10. إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَةً عِندَاللّه‏ِ یومَ القیامَةِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصیحَةِ لِخَلقِهِ بلند مرتبه ‏ترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسى است که در روى زمین بیشتر در خیرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد. (کافی، جلد 2، ص 208 صفحه 5)

11. المُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ، وَالمُنافِقُ قَطِبٌ غَضِبٌ مؤمن شوخ و شنگ است، و منافق اخمو و عصبانى. (تحف العقول، ص 49 )
12. إنَّما سُمِّیت ابنَتی فاطِمَةُ لأنَّ اللَّهَ‏عزّ و عجل فَطَمَها وفَطَمَ مَن أحَبَّها مِنَ النَّار دخترم به این دلیل فاطمه نامیده شده است که خداوند عزّ و جل او و دوستدارانش را از آتش دوزخ به دور داشته است. (بحارالانوار‌، ج‌403، باب‌2، ص‌ 10 )
13. المَهدِی مِن عِترَتی مِن وُلدِ فاطِمَةَ مهدی (عج) از عترت من و از فرزندان فاطمه است. (بحار الأنوار، ج38، ص44)
14. أَمَرَنى رَبّى بِمُداراةِ النّاسِ کَما أَمَرَنى بِأَداءِ الفَرائِضِ. پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است. (کافى، ج 2، ص 117، ح 4.) 15. القَنَاعَةُ مَالٌ لا یَنفَدُ. قناعت مالی است که تمام شدنی نیست. (جهاد با نفس، ح 299)
16. اِنَّ اَسرَعَ الخَیرِ ثَوابا البِرُّ وَ اِنَّ اَسرَعَ الشَّرِّ عِقابا البَغىُ پاداش نیکوکارى زودتر از هر کار خوب دیگرى مى‏ رسد و کیفر ستم و تجاوز زودتر از هر کار بد دیگرى گریبان مى ‏گیرد. (خصال، ص 110، ح 81)
17. نیةُ المُؤمِنِ خَیرٌ مِن عَمَلِهِ وَ نیةُ الکافِرِ شَرُّ مِن عَمَلِهِ وَ کُلُّ عامِلٍ یعمَلُ عَلى نیتِهِ نیت مؤمن بهتر از عمل او، و نیت کافر بدتر از عمل اوست و هر کس مطابق نیت خود عمل مى ‏کند. (کافى، ج 2، ص 84 ، ح 2)
18. إذا أرَدتَ أن یُثرِی اللهُ ما لَکَ فَزَکِّهِ. هر گاه خواستی که خداوند دارایی تو را زیاد کند، زکات آن را بپرداز. (بحار‌الأنوار، ج96، ص23)
19. إنَّ اللّه‏َ تَعالى یعرِضُ عَلى عَبدِهِ فى کُلِّ یومٍ نَصیحَةً فَإن هُوَ قَبِلَها سَعِدَ و إن تَرَکَها شَقىَ. خداوند متعال، به بنده‏اش در هر روز نصیحتى عرضه مى ‏کند، که اگر بپذیرد، خوشبخت و اگر نپذیرد، بدبخت مى ‏شود. ( کنز العمّال، ح 10250)
20. مَن أَرادَ تُستَجابُ دَعوَتُهُ وَأَن تُکشَفَ کُربَتُهُ فَلیفَرِّج عَن مُعسِرٍ هر کس مى ‏خواهد دعایش مستجاب و اندوهش برطرف شود، به تنگدست مهلت دهد. (کنزالعمال، ج 6، ص 215، ح 15398 )

21. مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعینَ صَباحا ظَهَرَت ینابیعُ الحِکمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ. هر کس چهل روز خود را براى خدا خالص کند چشمه‏ هاى حکمت از قلب وى بر زبانش جارى مى ‏شود. (نهج الفصاحه، ح 2836 )
22. آیة المنافق ثلاث : اذا حدث کذب و اذا وعد اخلف و اذا اؤتمن خان نشان منافق سه چیز است :
1 - سخن به دروغ بگوید.
2 - از وعده تخلف کند.
3 - در امانت خیانت نماید. (صحیح مسلم، کتاب الایمان، ح 89 )
23. شرُّ النّاس یَومَ القِیامَةِ الذَّینَ یُکرمُونَ اتِّقَاءَ شَرِّهِم بدترین مردم در روز قیامت کسانی هستند که(در این دنیا) از ترس شرّشان مورد اکرام و احترام واقع می شوند. (جهاد با نفس، ح 673 )
24. من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر لم تزده من الله الا بعدا هر کس که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد، هیچ بهره ای از نماز جز دوری از خدا حاصل نکرده است . (بحار الانوار، ج ,82 ص .198 شهاب الاخبار، ص 215)
25. خَیرُ ما اُعْطىَ الرَّجُلُ الْمُؤْمِنُ خُلْقٌ حَسَنٌ وَ شَرُّ ما اُعْطِىَ الرَّجُلُ قَلْبُ سوءٍ فى صورَةٍ حَسَنَةٍ بهترین چیزى که به مؤمن داده شده خوش اخلاقى و بدترین چیزى که به انسان داده شده دلى بد در چهره‏اى زیباست. (کنزالعمّال، ح 5170)
26. مَن رُزِقَ تُقىً فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ هر کس تقوا روزى ‏اش شود، خیر دنیا و آخرت روزى او شده است. (نهج الفصاحه، ح 3015)
27. ان أشقی الاشقیاء من اجتمع علیه فقر الدنیا وعذاب الاخرة بدبختترین بدبختان کسی است که فقر دنیا و عذاب آخرت را با هم دارد . (کنز العمال، ج 6، ص 470، ح 16593)
28. مَثَلُ أهْلِ بَیْتی کَمَثَلِ سَفینَهِ نوحٍ مَنْ رَکِبَها فَقَدْ نَجی وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها فَقَد هَلَکَی اهل بیت من چون کشتی نوح‌اند؛ هر که بر آن نشیند نجات یابد و آنکه از آن تخلف کند هلاک گرددی (عیون الاخبار‍‍، ج 1، ص211)
29. أرکانُ الکُفر أربَعَةٌ الرَّغبَةُ وَ الرَّهبَةُ وَ السَّخَطُ وَ الغَضَبُی پایه های کفر چهار چیز است : میل و خواهش، ترس و بیم ، ناخشنودی و خشمی (جهاد با نفس، ح 475) 30. حُسنُ البِشْرِ یَذهَبُ بِالسَّخِیمَةِی خوش‌رویی کینه را از بین می‌بردی (کافی، ج2 ، ص 103)

31. طوُبیَ لِمَن أنفَقَ الْفَضلَ مِن مالِهِ و أمْسَکَ الْفَضلَ مِن قَولِهِی خوشا آنکه زیادی دارایی‌اش را انفاق کند و زبانش را از زیاده‌گویی نگه‌دارد (کافی، ج2، ص 144)
32. ما أعَزَّّّّ اللهُ بجَهل قَطُّ وَ لا أذَلَّ بحِلم قَطُّی هرگز خداوند کسی را به خاطر نادانی اش عزیز نگردانده و کسی را خاطر بردباری اش ذلیل و خوار نکرده استی (جهاد با نفس، ح 260)
33. مَن أحَبَّ دُنیاهُ أضَرَّ باِخِرَتهی هر کس دنیایش را دوست داشته باشد به آخرت خود زیان می رساندی (جهاد با نفس، ح 609)
34. أفضَلُ الإیمانِ أنْ تَعلَمَ أنَّ اللهَ مَعَکَ حَیثُ ما کُنتَی برترین ایمان آن است که بدانی خداوند همه جا با توستی (کنزل العمال، 66)
35. مِلاکُ العَمَلِ خَواتیمُهُی ملاک [ارزیابى] کارها، پایان آن‌هاستی (اختصاص، ص 343)
36. تَمامُ البِرِّ أنْ تَعمَلَ فِی السِّرِّ عَمَلَ العَلانِیَةِی کمال نیکوکارى آن است که در نهان همان‌گونه رفتار کنی، که در آشکارا (کنزل العمال، 5265) 37
. لَیسَ مِنَّا مَن یُحَقِّرُ الأمانَةَ حتّی یَستَهلِکَها إذَا اسْتَودَعَهای از ما نیست کسى که امانت را بدان اندازه بی‌اهمیت شمرد که هرگاه امانتی به او بسپرند، آن را ضایع گرداندی (بحار الأنوار، ج 71، ص 172)
38. لِکُل دَاءٍ دَواءُ وَ دَواءُ الذُّنُوبِ الاِستِغفَارُی هر دردی دوایی دارد و دوای گناهان استغفار کردن استی (جهاد با نفس، ح 784)
39. ابن آدم اذا اصبحت معافی فی بدنک آمنا فی سربک عندک قوت یومک فعلی الدنیاالعفاء فرزند آدم وقتی تن تو سالم است و خاطرت آسوده است و قوت یک روز خویش راداری ، جهانگر مباش. (کنز العمال ، ج 3 ، ص 782)
40. إنَّ اللهَ تَعَالَی جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ خداوند متعال زیباست و زیبایی را دوست داردی (کنز العمال، ح17166) 41. الایمانُ مَعرفَهٌ بالقَلبِ وَ قَولٌ باللِّسانِ وَ عَمَلٌ بالاَرکانِی ایمان عبارت است از شناخت قلبی، گفتار زبانی و کردار با اعضا و جوارحی (میزان الحکمه، ج 1، ص 301)


 
comment نظرات ()