بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّهِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَهَ السّاعَهَ السّاعَهَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ


اینجا بهشت سرخ بدنهای بی سر است
نویسنده : - ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٠
 

اینجا بهشت سرخ بدنهای بی سر است             اینجا نگارخانهی گلهای پرپر است

اینجا منا و مشعر و بیت الحرام ماست                  اینجا حریم قرب شهیدان داور است

اینجاست قتلگاه شهیدان راه حق                       اینجا مزار قاسم و عباس و اکبر است

اینجا به جای جامهی احرام ما به تن                     زخم هزار نیزه و شمشیر و خنجر است 

اینجا دو طفل زینبم افتد به روی خاک                   اینجا به روی سینهی من قبر اصغر است

اینجا برای پیکر صد چاک عاشقان                      گرد و غبار کرب و بلا مُشک و عنبر است

اینجا چو آفتاب سرم بر فراز نی                          بر کودکان در به درم سایه گستر است

اینجا تنم به زیر سم اسب، توتیا                         اینجا سرم به دامن شمر ستمگر است

اینجا به جای جای گلوی بریدهام                        گلبوسههای زینب و زهرای اطهر است

اینجا به یاد العطش کودکان من                          هر صبح و شام دیدهی میثم، ز خون  تر است

                                                                                                                                  غلامرضا سازگار

 

روز ششم محرم

عبیدالله در این روز نامه‏اى به عمر بن سعد نوشت که: من از نظر کثرت لشکر اعم از سواره و پیاده و تجهیزات، چیزى را از تو فروگذار نکردم، توجه داشته باش که هر روز و هر شب گزارش کار تو را براى من مى‏فرستند!

وضعیت لشکر دشمن

چون مردم مى‏دانستند که جنگ با امام حسین علیه‏السلام در حکم جنگ با خدا و پیامبر اوست، تعداى در اثناى راه از لشکر دشمن جدا شده و فرار کردند.

نوشته‏اند که: فرمانده‏اى که از کوفه با هزار رزمنده حرکت کرده بود، چون به کربلا مى‏رسید فقط سیصد یا چهار صد نفر و یا کمتر از این تعداد همراه او بودند، بقیه به علت اعتقادى که به این جنگ نداشتند، اقدام به فرار کرده بودند.

از نیمه گذشتیم. به همین زودی... دیگه افتادیم تو سرازیری.

التماس دعا.

یا علی.

 


 
comment نظرات ()