بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّهِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَهَ السّاعَهَ السّاعَهَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ


بار بگشایید اینجا کربلاست...
نویسنده : - ساعت ٩:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱٢
 

سلام.

خیلی وقت بود منتظر این ایام بودم. کلی هم مطلب مختلف واسه این روزا و شبا آماده کرده بودم. اما راستش کلا دیگه حال و حوصله ندارم. واسه همینم احتمالا مثل ماه رمضون خیلی شلوغش نکنم. البته این حرفا از جنس این جور وبلاگا نیست. ولی خوب همینه دیگه.چیکار کنم؟! از این جهت گفتم که تو این هفته بهم گفته بودن چرا مطلب نگذاشتم...

دیگه اعصاب آدم که خورد باشه همینه دیگه. شرمنده.

 پرسید از قبیله که این سرزمین کجاست؟
این سرزمین غمزده در چشمم آشناست
این خاک بوی تشنگی و گریه می دهد
گفتند:«غاضریه» و گفتند:«نینوا»ست
دستی کشید بر سر و بر یال ذوالجناح
آهسته زیر لب به خودش گفت: کربلاست
توفان وزید از وسط دشت، ناگهان
افتاد پرده، دید سرش روی نیزه هاست
یحیای اهل بیت در آن روشنای خون
بر روی نیزه دید سر از پیکرش جداست
توفان وزید، قافله را برد با خودش
شمشیر بود و حنجره و دید در «منا»ست
باران تیر بود که می آمد از کمان
بر دوش باد دید که پیراهنش رهاست
افتاد پرده ، دید به تاراج آمده ست
مردی که فکر غارت انگشتر و عباست
برگشت اسب از لب گودال قتلگاه
افتاد پرده، دید که در آسمان عزاست   

ایامه عاشقی و شبای پر برکتیه. حداقل از این جهت که رنگو روی شهر عوض میشه. اینم برکت امام حسینه. آخه تنها عشقی که تو دنیا زیاد میشه همینه. هر عشقی رقیب کشه. اگر کس دیگه ای رو ببینه حذفش میکنه. اما عشق امام حسین تنها عشقیه که عاشقاش دنبال ترویج عشقشون به همه هستن...

خدا کنه ما رو جزو مسافرای کشتی ارباب حساب کنن و همین سفینه نجاتمون باشه.

یابن الحسن هرقدر از تو دور هستم     من نیز در کشتی اربابم نشستم

گویند سفینه النجات ماست ارباب        کرب و بلای او برات ماست، ارباب

ان شاءالله...

یا علی


 
comment نظرات ()