بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّهِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَهَ السّاعَهَ السّاعَهَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ


کی خسته است؟
نویسنده : - ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/۱٥
 

سلام.

تو این چند روز که پرشین بلاگ تعطیلمون کرده بود یه نفسی کشیدم. محمدرضا می گفت زیاد زیاد که مطلب می گذاری نمی رسیم بخونیم. البته دوستان لطف دارن که انقدر پیگیرن. اما تو این ماه مبارک یه جورایی می خواستم خیلی چیزی از دستمون نره. البته به نقطه بای بسم الله هم نرسیدیم. من همین قدر هم بلد نبودم. اما در همین حد که حداقل به یه سری مناسبتها و یه سری سفارشات و... پرداختیم بد نبود. اگه عمری بود و لیاقت و توانی به قول پدرم به شرط حیات و بقا ان شاءالله به مرور بیشتر و کامل تر می نویسیم. هر چند اصولا ما حرف تو زندگیمون زیاد می شنویم. ولی کم عمل می کنیم. اگر همین چیزای کمی رو هم که بلدیم عمل کنیم وضعمون خیلی خوب میشه. اما حیف...

واسه همینم هست که خودم فکر می کنم اگر زیاد از این چیزا بنویسم ممکنه به مرور همه چیز عادی شه و هم یادمون بره و هم بشه آنتی بیوتیک  زیادی که به درد نمی خوره. همه بچه ها که این ور اون ور خودشون کلی میشنون و می خونن و خلاصه همه فن حریفن. اینجا هم من فقط می خواستم یه جایی باشه از جنس ادبیات و علاقه های خودمون که هم راحت تر باشیم و هم شسته رفته تر یه چیزایی بخونیم. یه جایی بشه واسه تذکر دادن به هم و اینکه توجه همو به یه نکات ساده و ظریف تو زندگی جلب کنیم. همون بحثی که همه باید دست همو بگیریم و به هم تذکر بدیم تا با هم رشد کنیم و بریم بالا. اون موقع است که خدا هم بیشتر از قبل هوامونو داره و کمکمون می کنه. ید الله مع الجماعه. اگه یه جمعی واسه خدا و دین خدا همدیگرو یاری کنن بیشترین چیزی که نصیبشون میشه رحمت خداست. حالا که تازه شروع کردیم و هنوز راه زیادی در پیشه. از دوستانی هم که تو این مدت همیشه با نظراتشون منو راهنمایی کردن تشکر می کنم. اجرشون با آقا امام زمان ان شاءالله.

خلاصه اینکه اگه تو ماه رمضون یکم تعداد مطالب بیشتر بود به این دلیل بود که موقعیت، موقعیت خاصی بود. به قول حاج آقا مجتبی یکی از مهمترین عوامل تاثیر دعا موقعیت زمانیه. منم خواستم در حد خودم از این موقعیت زمانی استفاده کنم.

یکی دیگه از بچه ها هم یه بار گفت طولانی مینویسی حال خوندنش نیست. می دونم. راست هم میگه. یه بنده خدایی چند وقت پیش میگفت ما فقط ایمیلایی رو میخونیم که عکس داره. نهایتا متنش در حد یه جمله. اونم اینکه توجه شمارو به عکسای پایین جلب می کنیم!!! ولی به نظرم خوندن طولانی ترینش نباید بیشتر از 4-5  دقیقه طول بکشه. خودم هم سعی کردم تو اغلبشون یه مطلب ساده ای باشه که هم توجه کنیم هم عمل کردنش سخت نباشه. خوندن یه همچین مطلبی نباید خیلی سخت باشه.

بگذریم. چند روزی بیشتر از ماه مبارک نمونده. به قول مهدی که امروز بهم گفت ماه رمضون یکی اولاش سخته یکی هم چند روز آخرش. می دونید چیه؟ حتما اینو شنیدید که وقتی ورزش می کنی اون موقعی که تازه عضلات و ماهیچه هات درد می گیره تازه وقتیه که داری قوی تر میشی. تا قبلش خبری نیست. این روزای آخر هم که یکم شاید سخت تر باشه همون وقتیه که داری ساخته میشی. قدر بدونیم. یه وقت شل نشیم. آدم فکر میکنه خوب دیگه تا حالا که کلی از ماه رمضون گذشته و ان شاءالله که از جهنم هم تا حالا آزاد شدیم و شبای قدر هم که ترکوندیمو دیگه با همین فکرا آدم شل میشه. انگار دیگه داره صبر میکنه تا ماه رمضون تموم شه. عین تیم فوتبالی که آخرای بازی رو داره همین جوری سر می کنه. اما اونی موفقه که تا آخرین لحظه بدوه. شاید این روزای آخر دویدن سخت تر شده باشه. اما اگه یکم فکر کنیم به اینکه دیگه تا یک سال خبری نیست و تا سال بعد هم کی مرده و کی زنده اون موقع است که شاید هر دقیقش هم مهم تر شه واسمون. ولو به یه صلوات ساده و به یه لحظه فکر کردن.

هوای همو داشته باشیم. یاد امام زمان و همدیگه هم باشیم.

التماس دعا...

یا علی


 
comment نظرات ()